Geestkracht & Waterman

Respectvol en een beetje bang zoals een schilder voor het leeg canvas, zo voelde ik mij toen ik dit artikel zou schrijven. Ik heb het maanden voor me uitgeschoven vóór ik er eindelijk aan begon. Ik weet niet wat jij dacht of verwachtte toen je voor het eerst met BLISS en de rubriek GEESTKRACHT geconfronteerd werd, maar ik dacht dat de uitgever en bedenker, je weet wel wie, beslist spirituele
ambitie en zin voor drama moet hebben gehad toen hij de benamingen koos. Maar een mens mag vandaag de dag hopen dat die keuze in een moment van gratie en inspiratie en met vol bewustzijn is gebeurd.

Ik ben vooral blij dat 'BLISS' en 'GEESTKRACHT' bestaan naast vele andere weinig inspirerende benamingen. Deze wereld en ieder mens heeft nood aan lichtpuntjes in de duisternis en af en toe een project bevrucht te zien met een hoger potentieel om boven de veelheid van concrete informatie, doffe commercie en alomtegenwoordige competitie uit te stijgen of althans zich om de x tijd gedragen te voelen door geestestoestanden die hoop en kracht voeden. (Oef, wat een volzin!) Wie vandaag de wereld door een materiële bril bekijkt, ziet waarschijnlijk weinig het geestelijke potentieel en de verborgen kracht van de mens als geestelijk wezen of als ziel in incarnatie. Vaak ontwaren we slechts de strijdende persoonlijkheid die streeft, werkt, lief heeft, verlangt, zich tracht staande te houden of wild om zich heen slaat en zich verliest in uiterlijke vormen, gevoelens, denkpatronen en 'ismen'. Maar af en toe zien we ook een menselijke sfinx herrijzen uit de as van de middelmaat na een periode van lijden. Of iemand die een moment van 'bliss' ervaart en dat ook een tijdje uitstraalt, tot, helaas, de dagelijkse sleur opnieuw de overhand krijgt.

Geestkracht overstijgt het persoonlijk belang

Het zal u verder óók wel opgevallen zijn dat het leven niet alleen zonneschijn, peis en vree is. Is dat een uiting van pessimisme en zwartkijkerei? Ik geloof het niet. Eerder een blijk van realisme, vrees ik. Toch zijn het die schaarse momenten en gebeurtenissen die ons helpen het cont(r)act te herstellen met ons ware zelf en die ons de moed geven om het verder te blijven proberen in het dagelijkse leven, om het zo maar eens uit te drukken. Het was wat omslachtig, toegegeven, maar gewoon een manier om bij 'GEESTKRACHT' uit te komen. Geestkracht is niet bepaald een geestestoestand die men oproept om een boterham te willen eten, om naar zijn werk te vertrekken, zich te storten in een commerciële zaak of naar welzijn te trachten. Zelfs niet om te moeten kiezen voor gezond of bio. Enfin, je begrijpt wat ik bedoel. Geestkracht overstijgt het persoonlijk belang. Men roept het slechts op in uitzonderlijke momenten om zich ten dienste te stellen zonder er persoonlijk belang bij te hebben of om de aandacht 'hoog' te houden, zoals men dat in esoterische termen uitdrukt. In die zin zou de rubriek op de website ook meer mogen zijn dan een opsomming van activiteiten. Het smeekt om meer diepgang en vraagt om een aanzet tot iets hogers, wil het haar inherente missie kunnen vervullen en verder gaan dan een woordelijke belofte.

Uitklaring ideeën door interactief forum

Als ik het voor het zeggen zou hebben, zou ik het idee steunen om de rubriek GEESTKRACHT meer te laten evolueren naar een interactief forum, dat kansen biedt voor actieve samenwerking tussen uiteenlopende organisaties, centra en personen. Een plaats ook waar het debat openlijk gevoerd kan worden. Nu laat men het hele ideeëngoed van alternatief, progressief, nieuwe tijd en toekomstvisie zowat op zijn beloop om niemand voor het hoofd te stoten. Vrijheid van mening en opvatting, weet je wel. Men gaat er vaak ook stilzwijgend van uit dat we hetzelfde bedoelen als we dezelfde termen en benamingen gebruiken. Maar ik stel vast dat achter de ronkende definities, het decorum en het vernis van dit bonte allegaartje, torenhoge verschillen in interpretatie schuilgaan. Dat is een toestand die moet worden uitgeklaard. We zullen moeten leren openlijk debatteren en samen ervaren dat onbaatzuchtig samenwerken niet zo simpel is. De hele operatie zou een goede zaak zijn voor de ganse alternatieve beweging, die voor heel wat definities staat, behalve voor onbaatzuchtige samenwerken, hoewel precies werken aan een hoger doel de bedoeling zou moeten zijn. En het zou ook bijzonder heilzaam kunnen zijn en tot voorbeeld kunnen dienen voor alle mensen, die vandaag nog gevangen zitten in een zelfgecreëerde fataliteit van de materiële afgescheiden werkelijkheid. En bovendien zullen we tenslotte ergens moeten beginnen. Dan liefst maar met samenwerken. En daar is geestkracht voor nodig.

Vrijheid en rechtvaardigheid voor iedereen

Door het uitgesproken individualisme in het westen en de vele geïsoleerde expressies en interpretaties van wat de nieuwe tijd zou moeten zijn, is het moeilijk in te schatten hoe snel echte verandering mogelijk is. Nochtans, het Midden-Oosten laat ons zien dat alles snel kan veranderen, als mensen zich maar massaal achter het ideaal van vrijheid en rechtvaardigheid zetten... Vrijheid en rechtvaardigheid voor iedereen en niet enkel voor eigen belang. Als die voorwaarde vervuld is, is geen politieke structuur, politiemacht, collectieve dwaasheid of blinde ideologie in staat te weerstaan. Maar het tegendeel is ook waar. Als de massa zich laat verleiden om dwaze of populistische ideeën aan te hangen, is er geen lieve moederen aan. Weet je dat zoiets lang geleden gebeurde om de neergang van Atlantis en de terugtrekking van de Meesters van Wijsheid uit het openbare leven te veroorzaken? Het collectief bewustzijn zit nog altijd op die golflengte en is de oorzaak van de onderliggende weerstand tegen geestelijke verandering en om het principe van 'samen delen' te aanvaarden. De verandering waarvan veel mensen vandaag dromen, maar waarschijnlijk niet echt in geloven, zal beslist niet komen de morgen na 11/11/2011 of 12/12/2012. Alsof millennium lange conditioneringen, begoochelingen en bijgeloven ooit in een magisch tijdslot zijn opgesloten en plots met een toverstokje en wat rituele gezangen in één nacht zullen kunnen worden ontgrendeld als één of andere vooropgestelde datum eraan komt. En nochtans, horden goedgelovige mensen, die doorgaan voor belezen en verstandelijk ontwikkeld, geloven in geheime kalenders en denken in zulke termen van plotse verandering. Of in het einde van de wereld. Maar anderzijds is er bijzonder weinig steun voor wat er occult echt moet gedaan worden of om steun te geven aan de echte inspirators van levensveranderende processen. Er is nog niet zoiets als een algemeen aanvaard 'receptenboek' met kosmische wetten. Ze bestaan wel, maar ze worden door te weinig mensen serieus genomen, gelezen en bestudeerd. Er wordt bijzonder weinig tijd besteed aan het aanleren en het beheersen van de essentiële voorwaarden en regels. En ik denk daarbij in het bijzonder aan het plan van ontwikkeling zoals dat is gekend en wordt uitgedragen door de avatars, de Meesters van Wijsheid en Maitreya, de wereldleraar. Maitreya wie? Precies! Weinig in aantal zijn zij die tijd vrijmaken en de inspanning leveren om te willen begrijpen. Het is veel simpeler om zich te laten meedrijven op zelfgecreëerde fantasieën, waarin het ego een centrale rol blijft spelen. Er wordt lustig gespeculeerd en gefantaseerd. Het resultaat: men gaat plat voor domme voorschriften en ideeën van oninteressante goeroes en ingebeelde hoogontwikkelden, er worden dwaze rituelen gepromoot en getoverd met mysterieuze data van nakende overgangen. Big business.

Geestkracht en toewijding

Afgescheidenheid in al zijn betekenissen is de oorzaak van die veelheid in opvattingen. In schril contrast met samenhorigheid en samenwerking staan de huidige westerse tendensen van individualiteit, competitie en winstbejag. Kortom een prestatiegerichte en op uiterlijk vertoon en exclusiviteit gestoelde maatschappij, waarin zelfontwikkeling (of is het navelstaarderij) logischerwijs de hoofdtoon voeren. De heilige opdracht om diversiteit en identiteit tot ontwikkeling te brengen heeft de nog meer heilige gedachte van eenheid overwoekerd. De kennis, licht en liefde, waar sommigen zich zo graag op beroepen, bevat een te hoog gehalte aan marketing en astraal-drukdoenerij om echt inspirerend en uitnodigend te kunnen zijn voor een 'Waterman- denk- en leefwijze, die naam waardig. Het lijkt wel of al het schuim van involutieve onzin en bijgeloof eerst vandaag aan de oppervlakte moeten komen drijven, vooraleer we aan het echte werk kunnen beginnen. Om spiritueel en menselijk geloofwaardig te worden en om een nieuw klimaat van samenwerking of een nieuwe maatschappij op te bouwen, is geestkracht en toewijding nodig. Samenwerking aan gemeenschappelijke projecten, die uitstijgen boven het persoonlijk belang of individueel voordeel, is een doel dat niet de persoonlijkheid, maar eerder de ziel aanspreekt. Dat vraagt opoffering van tijd, geld en de persoonlijkheid, wat natuurlijk niet uitsluit dat men er ook zelf beter van wordt, zij het op een meeromvattend plan. Maar juist van dit individuele en collectieve voordeel is niet iedereen overtuigd. Dus houdt men het meestal maar bij eerst zorgen voor de ontwikkeling van de eigen zaakjes en opvattingen. Maar ik ben er ook van overtuigd dat de uitdaging van Waterman met de dag klaarder wordt. En dat er genoeg creativiteit en intuïtie aanwezig is om uiteindelijk de juiste keuzes te maken. Het afgescheiden denken zal geen lang leven meer beschoren zijn, net als dat er geen weg terug is.

GEESTKRACHT is nodig als we vooruitgang willen boeken. Ik weet dat her en der wordt gedacht om groeperingen en mensen bij elkaar te brengen en om regelmatig gemeenschappelijke projecten te organiseren. De stap komt van kunstenaars, muzikanten en mensen die mediteren. Ik zou zeggen: wees waakzaam en lever jouw bijdrage die de toekomst nodig heeft.

Tekst: Hugo Van den dries - producer van Radio SPI