Gregg Braden

Gregg Bradens' vermogen om innovatieve oplossingen te vinden voor complexe problemen hebben geleid tot een succesvolle loopbaan als een computer geoloog voor Phillips Petroleum in de jaren '70 tijdens de energie-crisis, en in de jaren '80 als senior computersysteemontwerper voor Martin Marietta Aerospace tijdens de laatste jaren van de Koude Oorlog. In 1991 werd hij de eerste Technical Operations Manager voor Cisco Systems. Tegelijkertijd bezocht hij de afgelopen twintig jaar, gedurende langere tijd, sommige van de meest afgelegen, ongerepte plaatsen op aarde. In de kloosters van Bolivia, Peru, Nepal, India en Tibet onderzocht hij de verbindingen tussen het snijvlak van de kwantumfysica en de de kern van de oude spirituele tradities. De New York Times bestseller auteur wordt alom bejubeld als een pionier in het overbruggen van de werelden van wetenschap en spiritualiteit. Gregg sprak met mij op een rustig plekje in de eetzaal van het Amrâth Grand Hotel in Hilversum (NL) over zijn meest recente boek: Fractale tijd. Hij legt hierin uit hoe onze geschiedenis uit cycli (b)lijkt te bestaan, waardoor patronen zich om de zoveel tijd herhalen. Charmant, bescheiden en zorgzaam als hij is, maakte hij tijdens ons gesprek tot tweemaal toe een kopje thee voor ons beiden en bedankte mij na afloop van het interview uitgebreid voor de moeite. Gregg, jij heel erg bedankt!

Gregg, kun je in het kort vertellen waar je laatste boek, Fractale Tijd over gaat?

Gregg: "Ik wilde weten, vanuit een realistisch perspectief, water momenteel aan de hand is. Wat het verschil is tussen nu en vroegere tijden? Fractal Time is mijn antwoord. Het is een feit dat we de laatste jaren leven in een zeldzame, mysterieuze tijdcyclus; een cyclus van 5125 jaar. Oude beschavingen noemden het 'het Grote Wereld Tijdperk'. Wat begon op 3114 v.Chr. en wat eindigt op 21 december 2012. Er zijn al minstens 4 van deze tijdcycli geweest. We leven nu in het 5e en naderen het 6e. In het verleden zijn er dus al cycli geweest, waarin fouten gemaakt werden, waar wij nu van kunnen leren. Sommige van de grootste beschavingen gingen ten onder en verdwenen, omdat ze een punt bereikten in hun cyclus, een punt waar wij nu ook zijn, waar ze een fout begingen. Wanneer de wereld veranderde, begrepen ze de verandering niet en begonnen ze oorlog te voeren, omdat ze bang waren. Iedereen verloor en deze beschavingen verdwenen. Pas in de 21e eeuw ontdekten we dat de beschavingen die samenwerken wél overleven en zich wél samen door de veranderingen kunnen loodsen. We zien nu dat er cycli zijn, die zich herhalen. Maar we vergeten hun weerslag gemakkelijk, 5000 jaar is heel lang! Maar we bewaren onze verhalen en mythes. We zijn er nu getuige van dat de leefsystemen die we in het leven geroepen hebben, werken als alles goed gaat, maar gebreken beginnen te vertonen als het minder gaat. De 'primitieve' stammen die nu nog her en der in schijnbare harmonie leven, hebben net zo goed problemen. Zij hebben ons nodig en wij hen. Wij hebben hun herinnering nodig, van dicht bij de aarde te leven. Zij hebben onze technologie nodig. De wereld waar zij in willen leven verandert heel snel, waardoor hun manier van leven onhoudbaar wordt. Als het klimaat verandert en de zeespiegel stijgt, dan kunnen ze daar niet mee omgaan."

Hoe (her)ontdekte men dat onze geschiedenis uit cycli blijkt te bestaan?

Gregg: "Op Antarctica groeit er elk jaar een nieuw laagje ijs,die allerlei informatie bevat over planten etc. In 1999, in Lake Vostok, gingen wetenschappers naar de bodem van dit meer op Antartica en boorden met een holle boor om er een cylinder van 480.000 lagen uit te halen. Men had ontdekt dat het ijs begon te smelten en wilden data hebben, voordat het te laat zou zijn. Eén enkele laag is één jaar van onze geschiedenis. Zo kunnen we vergelijken en de cycli herkennen. Vanuit ons beperkt inzicht lijkt het alsof de wereld de laatste 150 jaar enorm veranderd is, maar vanuit een groter zicht bevindt onze situatie zich nu precies op schema met het punt in vorige cycli."

In hoeverre heeft je huidige spirituele werk nog iets te maken met je technische werkverleden?

Gregg: "Ik zie het als een duidelijke progressie. Ik had altijd alde overtuiging dat er geen verschil was tussen wetenschap en spiritualiteit. Ik ben geboren en getogen in het noorden van Missouri, in het relatief conservatieve midwesten van de gemeenschap. Dit waren niet het soort dingen waar men elke dag over sprak. Maar ik veronderstelde dat iedereen dacht en geloofde wat ik geloofde. Zoals ik al gauw leerde, was die overtuiging verre van waar. De meeste mensen geloofden dat wetenschap en spiritualiteit twee tegenpolen zijn. Of je volgde het pad van de wetenschap of het pad van de spiritualiteit. Maar dat verandert nu. Er is een onderliggende spanning die de grenzen en naties overstijgt; mensen overal ter wereld hebben het gevoel dat er iets is veranderd. De huidige crisissen kunnen echt een kans zijn om onszelf te herdefiniëren, hoe we werken en wat onze rol in het universum is. Zijn we passieve waarnemers, onbeduidende vlekjes met zeer weinig invloed op de wereld? Of zijn we krachtige scheppers die een belangrijke rol spelen in de manier waarop de werkelijkheid zich ontvouwt? Het antwoord op beide vragen is interessant genoeg: Ja. Het is bepalend of we ervoor kiezen om de kracht, die in ieder van ons aanwezig is, te aanvaarden."

We moeten ons realiseren dat onze innerlijke wereld een enorme impact heeft op de externe wereld?

Gregg: "Ja. We weten nu dat er een 'veld' van energie is waaralle fysieke bestaan aan ten grondslag ligt. In de quantumtheorie wordt het de 'matrix' genoemd. Andere termen zijn Zero point veld, Akasha veld... We weten ook dat we de mogelijkheid hebben om te 'spreken' in een taal die resoneert met dit veld. Een non-verbale taal van het gevoel en het geloof in onze harten hebben. Wanneer we dit doen, voelen we lichamelijke genezing in onze lichaamscellen. Het komt er op aan om het gewenste zò krachtig te voelen, alsof de uitkomst van het verlangen van ons hart al is gebeurd. Dat zet een reactie in ons lichaam in gang, waarbij de chemie overeenkomt met dat gevoel. Als we dit mechanisme eenmaal begrijpen, wordt het een technologie, en kunnen we dit consequent herhalen en toepassen. Onze wereld is gemaakt van elektromagnetische informatievelden. Als je iets wilt veranderen in de wereld, communiceer je binnen en via dat elektromagnetisch veld. De wetenschap heeft inmiddels bewezen dat het menselijk hart de grootste generator is van elektrische en magnetische velden in het lichaam. Het elektrische veld van het hart is ongeveer 100 keer sterker dan dat van de hersenen en het hart van het magnetisch veld is ongeveer 5.000 keer sterker dan het magnetisch veld van de hersenen. Onze natuurkunde leerboeken zeggen dat als je de atomen van fysieke materie wilt wijzigen, je ofwel het elektrische veld of het magnetisch veld moet veranderen; het hart doet beide. Daarom is het gevoel in sommige opzichten veel effectiever dan denken. In onze samenleving, zijn we geconditioneerd om te geloven dat gevoelens en emoties niet doeltreffend zijn. Maar buiten onze samenleving vind je het tegendeel. In een klooster in Tibet, bijvoorbeeld, vroeg ik de abt, "Wat is in uw traditie de kracht die alles verbindt in het universum?" Hij antwoordde met een enkel woord: "Compassie". Ik vroeg: "Is mededogen een kracht van de natuur dat alles verbindt in het heelal, of is het een ervaring die we hebben in ons hart?" Nadat de vertaler de vraag zo precies mogelijk vertaald had, antwoordde de abt weer met één woord: "Ja"."

Wat hebben fractals te maken met het al dan niet succesvol voortbestaan van onze planeet?

Gregg: "Zo complex als onze wereld lijkt en zo hard als we proberenom zaken te scheiden van het leven, van natuurkunde en het heelal, zijn al deze gebieden gebaseerd op dezelfde een eenvoudige fractal principes. Een steel van broccoli is een perfect voorbeeld van een fractal patroon. Een broccoliroosje lijkt op de grotere tak waar het vandaan kwam, die op zijn beurt lijkt op de grotere stengel waar die van kwam. Precies hetzelfde patroon op verschillende schalen van grootte. Al het leven lijkt op die manier te werken, met inbegrip van het menselijk lichaam. Wat goed is voor een cel in het menselijk lichaam zal goed zijn voor het hele lichaam. Dit geldt ook voor de samenleving: wat goed is voor het individu is ook goed voor het geheel. In 400 wetenschappelijke studies werd onderzocht of we een gewelddadige soort zijn, en of dat onze ware aard is. De resultaten van al deze studies waren unaniem: neen! Alleen als we ons persoonlijk bedreigd voelen, wanneer ons gezin lijkt bedreigd te worden, of wanneer onze manier van leven volgens ons wordt bedreigd, kunnen we agressief worden. Je ziet dit bijvoorbeeld, in plaatsen als Irak of de Palestijnse gebieden, waar mensen doorgaans alle drie van bovengenoemde voorwaarden ervaren. Is dat soort gewelddadige conflicten onvermijdelijk? Helemaal niet: het is niet onze natuurlijke staat, dit gedrag wordt geproduceerd door deze voorwaarden. Onder bedreiging verliezen we het zicht van onze fractale natuur. We handelen dan vanuit eigenbelang. We beginnen te denken dat er lege ruimte is tussen ons. Een andere conclusie uit deze studies is dat elke soort in de natuur profiteert van samenwerking. Wanneer dieren zich coöperatief beginnen te gedragen, produceren zij consequent meer nakomelingen en leven langer met meer succes. Idem dito voor het bedrijfsleven: hoe meer we samenwerken, hoe beter we het zullen doen. Dat is waar netwerkmarketing om draait."

Wat denk jij dat er gebeurt op 21 december 2012?

Gregg: "De datum 2012 is interessant, omdat het voorkomtin de tradities van de Maya's en het oude Egypte, een aantal van de christelijke tradities en zelfs in de Bijbel Code -en dat is zeer controversieel op zichzelf. Mijn gevoel is dat het elke willekeurige datum kan zijn. Als we ons richten op een datum, en ons leven voorbereiden op een verwachte verandering op die datum, dan missen we het leven. Vanuit mijn perspectief leven we gewoon iedere dag zo 'vol' mogelijk, en verzoenen we ons met de ervaringen die iedere dag op ons pad komen. We benutten de mogelijkheid om het leven en onze relaties te eren met elkaar. Als we eerlijk, waarheidsgetrouw, attent, zorgzaam en medelevend zijn, en dit elke dag, dan hebben we ons al op alles voorbereid wat zou kunnen komen op 2012 of enige andere dag, elk ander jaar, elk moment in onze toekomst. Ik ken mensen die al goederenwagons vol voedsel en munitie hamsteren, die zich voorbereiden voor de dag dat onze wereld verandert. Ik begrijp dit en ik denk dat het goed is om zelfvoorzienend te zijn. Maar omdat veel van hun leven is gewijd aan de voorbereiding voor die datum, missen ze de schoonheid en het mysterie van het leven dat zich elke dag ontvouwt. En het is in het waarnemen van deze schoonheid en mysterie dat we ons voorbereiden op de grootste uitdagingen!"

Wat is een fractal?

De geometrie die we gewoonlijk gebruiken om natuur-Euclidische meetkunde weer te geven, is gebaseerd op vormen die we niet vinden in rotsen, bomen, planten en wolken. Een nieuw soort meetkunde is echter in opkomst, waardoor de manier waarop we over van alles denken, zoals de natuur, onze lichamen, oorlogen en de aandelenmarkt, voor altijd zal veranderen. Het heet fractale wiskunde of gewoon fractals. De term fractal werd geïntroduceerd in 1975 door Benoît Mandelbrot, een wiskundeprofessor aan de Yale University, en is afgeleid van het Latijnse fractus (gebroken).een manier om de onderliggende fractals te zien, die de wereld maken zoals die is. Deze fractals zijn gemaakt van een paar eenvoudige patronen die zich herhalen op grotere schalen, zoals het patroon van een atoom zich herhaalt in een zonnestelsel. De natuur maakt geen gebruik van perfecte lijnen en rondingen om het universum te bouwen. Het gebruikt eerder onregelmatige fragmenten die, wanneer je het geheel neemt, de bergen, wolken en bomen worden. In een fractal lijkt elk fragment, ongeacht hoe klein ook, op het grotere patroon waar het een onderdeel van is. Dit is de sleutel om te denken over "tijd" als fractale patronen.