Bliss

Wim Hof traint al jaren lang zijn lichaam en geest, door middel van ademhalingsoefeningen en extreme confrontaties met kou, om zo controle te krijgen over zijn hartslag, ademhaling en bloed-circulatie. Hij verwierf bekendheid door zijn spectaculaire stunts en kreeg al snel de bijnaam: "The Iceman". Diverse onderzoeken met gerennomeerde wetenschappers tonen aan dat Hof zijn autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden; iets wat volgens de gangbare theorieën onmogelijk is. Toch kan iedereen dit, volgens Wim Hof. Om ongeloof en misverstanden tegen te gaan, werkt hij onder meer samen met het UMC St. Radboud in Nijmegen. Zo loopt er momenteel een onderzoek, waarbij Hofs' methode overgedragen werd op 10 deelnemers, om wetenschappelijk onderzoek te verrichten naar de effecten op het immuun systeem. Op 5 en 6 november jongsleden, vond er in Yoga - on - Call in Gent een workshop plaats met de 'Iceman'. Hoogtepunt was het ingaan van een ijsbad, wat bijna iedereen ook effectief deed. Ondergetekende moest het hoofd koel houden voor een interview met deze bezielde mens daarnà, en hield haar kleren lekker aan. 

Wim, heb jij ondanks alles nog angsten?

Nee. Ik ben niet bang om dood te gaan, ik ben bang om niet te leven. Dus ik ga er keihard voor. Een eventuele angst of blokkade die zich op mijn pad voordoet, zal ik met volledig open hart tegemoet treden en overwinnen. Alles. Het maakt niet meer uit.

Wat ik wonderlijk vind, is dat jij op een hele aardse, fysieke manier heel spiritueel zit te wezen. Het gaat over eenheidservaring, 'puur gevoel' zijn...

Ik geloof dat spiritualiteit gewoon de natuurlijke staat van de geest is. Dat dat niet meer zo is, is erg. Je zou geen kerk nodig hoeven hebben, om het heilige in jezelf te kunnen beleiden, te voelen en te ervaren. We zijn vervreemd geraakt van die innerlijke natuur. Ik doe daar niet zweverig over. Ik wil het juist aantonen via het zenuwstelsel, het cardiovasculair systeem en het immuunsysteem. Daarvoor moet je wél eerst naar binnen en 'heil' brengen in jezelf. 'Heel maken'. En vanuit dat 'hele' krijg je het heilige. Het heilige is dat wat 'heil'/heel is. Gevoel, sensitiviteit, contact. Gezond zoals je moet zijn, in je gevoel.

Zit er een grens aan wat er fysiologische mogelijk is?

Onze fysieke begrenzingen vormen totaal geen belemmering voor datgene waarvoor we hier zijn; zielsbeleving, dat grenzeloos is. Er is niets dat groter is, waardoor je die zielsbeleving niét zou kunnen bereiken en beleven. Je kunt meer dan je denkt. Het gevoel, dat méér dan het denken is, is niet zomaar vanzelfsprekend. Daar moet je voor vechten, voor praktizeren, dingen voor doen. Om dat gevoel te bereiken, is geen grens teveel. Het ligt allemaal in je vermogen om dat gevoel te bereiken. En dat gaat voorbij de geconditioneerdheid. Dat laatste is maar een bepaalde fase. Daarvan los kunnen komen, bewust, dat is de grenzeloosheid in kunnen gaan. Want je zit nergens meer aan vast. We zitten sowieso al met een alomtegenwoordigheid. Maar we worden tegengehouden door onze eigen gedachtenstructuren. Vaste patronen en energieën, waar we moeilijk uit kunnen. Het denken stopt niet. 'Het' doet en laat met ons wat we eigenlijk niet willen. We vereenzelvigen ons daarmee en denken dat dat de realiteit is. Maar het is maar een bepaald niveau. Als je je daaruit kunt tillen, na een bewustzijnsverruiming, dan bereik je dat de ziel straalt door het lichaam. Je bent dan 'gevoel zonder meer', zuiver gevoel. Maar buiten dat; lichamelijk kun je héél ver gaan. Je kunt enorme dingen doen.

Betekent dat dan ook dat de mens misschien wel 500 jaar oud kan worden?

An sich zou dat zeker kunnen. Maar ik ben daar niet mee bezig. Wat ik belangrijk vind, is dat iedereen het immuunsysteem kan beïnvloeden. Wanneer mensen beginnen in te zien dat ze zelf ziekten kunnen overwinnen, komen ze vanzelf bij de vraag: "wat moet ik daarvoor doen?" Het antwoord is, dat je naar binnen moet leren kijken. Dan valt de rest als dominosteentjes. De naar buiten gerichte manier van kijken, doen en laten, valt dan weg. Men gaat naar binnen. Zodra men begint te ontwaren dat dat ook nog eens heerlijk aanvoelt, wanneer je dieper gaat in jezelf en je dat eigen maakt, dan komt 'gevoel' an sich, ook meer in het vizier, als zijnde het belangrijkste in het leven. In plaats van auto's, geld, huizen etc.

De macht aan het lichaam teruggeven, is dat je missie?

Ja. Wat ik wil zeggen is: we kunnen wel degelijk het immuunsysteem of het autonome zenuwstelsel beïnvloeden. En daarmee ziekte voorkomen. Die kracht is namelijk de ziel en dat is de oorsprong van die kracht.

Hoe gezond leef jij verder? Eet jij biologisch, vegetarisch?

Nee, ik heb geen dogma daarin. Ik drink mijn biertjes, af en toe rook ik een sigaret. Ik ben 25 jaar vegetariër geweest. Daarna begon ik weer met vis en vlees te eten. Nu gaat dat weer weg. Ik houd me vooral bezig met het gezond houden van mijn ziel. Ik denk dat dat de grootste gezondheidstroef is van de mens: om zijn hartewens in te gaan.

Kun jij met al je extreme ervaringen nog wel aarden in de dagdagelijkse realiteit, die toch vooral gekenmerkt wordt door angst en zoeken naar comfort?

Jawel. Ik heb wel duidelijk mijn doelen. Zodra dat doel wetenschappelijk is aangetoond, ga ik heel sterk de rust in. Laat mij maar op een boerderij zitten. Ik heb een boerderij in Polen gekocht. Ik ga weer terug naar de eenvoud, de natuur, buiten zijn. Mijn doel is aan het naderen.

Die heb je nog niet bereikt?

Die overdracht wetenschappelijk aan te tonen, is nog niet helemaal bereikt. Ik wacht nog op de ethische commissie, tesamen met de Radboud Universiteit. Daarna ben ik wel klaar. Tenzij ik nog een functie zou kunnen hebben in het verlichten van leed van andere mensen.

Dat leek me eerlijk gezegd ook dé missie...
Ja, maar na de bevestiging kom je pas in de mogelijkheid om mensen iets door te geven 'beyond speculation'. Dan is er namelijk geen twijfel meer. Ik geef nu ook al veel workshops, maar ik denk dat ik na de definitieve wetenschappelijke bevestiging rustiger word in mezelf.

Waarom heb jij wetenschappelijke bevestiging nodig?

Ik heb genoeg het pad van de cynisme doorlopen. Totale respectloosheid. Ik wil dat voor eens en voor altijd achter me laten. En dat doe ik middels die wetenschap.

In het begin werd je vooral opgevoerd als een soort curiosum, een medisch wonder, een circusattractie à la 'Houdini on the rocks'. Is dat wat je bedoelt?

Ja en meer. Om alle verwarring uit te sluiten en twijfel en misverstanden, wil ik het wetenschappelijk kunnen aantonen. Dan ben ik daarmee klaar. Dan hoef ik daar niet meer over na te denken. Dat is diep in mij toch gerelateerd met rust. Zo'n dag als vandaag brengt mij eigenlijk in een staat van Zijn, waar ik meer thuis ben. Dat gaat meer over inspiratie.

Wat is jouw levensmotto?

Ik ben niet bang om dood te gaan, ik ben bang om niet te leven. Ik haal alles eruit wat er maar in zit. Volg het hart. 

"Ik houd me vooral bezig met het gezond houden van mijn ziel. Ik denk dat dat de grootste gezondheidstroef is van de mens: om zijn hartewens in te gaan."

Heb je ooit een moment/periode/ervaring meegemaakt, waarin je het gevoel had dat je 'niet leefde'?

Ja. Emotioneel aangeslagen. Dat heb ik sterk gehad met mijn vrouw. Dan zie ik de nietigheid van de dingen. Terwijl ik overal in de wereld successen oogstte, en goed geld verdiende, ging het met mijn vrouw niet goed. Als dat het geval is, kan ik mij diep bedroefd voelen. Ik heb mij altijd zo open gegooid, altijd vol overgave en veel opgeofferd. Daarin kan je behoorlijk verbonden raken met iemand, en daardoor afhankelijk. Dat proces heb ik dus meegemaakt. Zo'n diepe bedroefdheid. Dat gemis van de andere kant. Dat voelt als een vacuüm. Alsof je een gat in je hart hebt. In je geestelijke hart is dat dan ook zo. Je hart zou letterlijk kunnen stoppen.

Hoe ga jij daar dan, vanuit jouw hele Zijn, mee om?

Ik ga er helemaal dwars doorheen. Vanuit het diepe dal weer opstaan. En geloof hebben in jezelf. Openheid. Als je voelt dat je beklemd wordt, dan kun je niet meer zo open zijn. Dus ga je koste wat het kost die openheid weer terughalen. Dat betekent heel veel 'in het moment' doen. Emotionele dingen opruimen.

Door bijvoorbeeld ademhalingsoefeningen?

Ja. Of uitdagingen aangaan, waardoor je je focus helemaal in het hier en nu moet hebben.

Maar dat laatste kan dan toch ook vluchtgedrag zijn?

Ja, maar waar je niet bij kan, kan je niet bij. Waar je wél bij kan, kan je wel bij. Dus dat is wat ik op dat moment doe. Dat het zich heelt. En dan spreek je weer van een normale eenheidservaring, wat een natuurlijke staat van Zijn is. Je let er dan overigens de volgende keer wel op, dat je niet weer beschadigd raakt. Ook dat is een leerproces.

Hoe staan jouw 5 kinderen in dit verhaal?

Mijn kinderen vinden het eigenlijk wel normaal wat ik doe. Ze weten niet beter. Ze zijn in hun manier van doen wel beïnvloed. In hun kijk op de wereld. Ze zijn in staat om consequenties te aanvaarden en ergens op in te gaan. Ze durven meer risico's te nemen, omdat ze weten dat achter de angst méér vertoeft. De les die ik hen heb meegegeven is: laat je niet beklemmen of tegenhouden door jezelf. Alleen al zien dat de mogelijkheid daar is, verlicht veel.

Dat lijkt me een héél nuttige les temidden van een wereld die wordt geregeerd door angst...

Je kunt méér dan je denkt. Je hebt als mens niet zoveel nodig. Maar op het moment dat je tegengehouden wordt in je normale Zijn, dan weet je dat je iets kunt gaan doen dat voorbij de angst ligt. Dan ga je ergens doorheen en kom je weer terug. Als je een kleine wereld vol angst zit te creëren, omdat je denkt dat daar een zekerheid zit en niet de vrijheid kent van 'Zijn wie je bent', dan wordt je geregeerd door die angst. Als allerlei gedachtenstructuren je lastig beginnen te vallen, dan kun je daar beter per direct iets aan doen.

Hoe ga je om met mensen die denken vanuit schaarste, onveiligheid en angst?

Ik ben tegenover iedereen even vriendelijk. Zolang mijn ziel maar kan stralen. Onafhankelijk van geld of een bepaalde manier van denken. Het is hier en nu. Heb zin om elke dag op te staan. Word gevoelig voor de levenskracht die in je huist. Laat je niet onderdrukken door onnatuurlijke gedachtenstructuren.

Toch lijkt het me niet gemakkelijk om in een omgeving vol turbulentie je zweefvliegtuigje op koers te houden...

Ja, dat is moeilijk, maar je moet dat doorbreken. Wég van de zweverigheid. Ik wil heel duidelijk aantonen wat de ziel is. Wat voor resonantie die heeft. Dat niemand het recht heeft, komend vanuit welke gedachtestructuur dan ook, om die te beschadigen. De ziel is als een kind. De schending daarvan moet stopgezet worden. Wordt dat niet massaal gedaan, waarvan ik denk dat dat nu met horten en stoten gaande is, dan kun je dat wel in je zelf. Keer terug naar jezelf. Dat is toch bizar? Dat er iets gaande is, waardoor je weggaat uit je eigen natuur. Welke duivel heerst hier?

Wat is mens-zijn voor jou?

Simpelweg Zijn, maar dan in perfecte resonantie met alle faculteiten, die als een orkest in harmonie met elkaar samenwerken. Eigenlijk is er geen verschil met andere wezens, behalve dat wij de beschouwing in kunnen gaan. Maar soms zie je wel eens een hert aan de rand van het bos, dat gewoon aan het kijken is. Misschien beschouwt die dan ook? Maar wij beschouwen met woorden.

Je zegt: "probeer te voelen wat je ziel te vertellen heeft." Wat heeft jouw ziel jou verteld?

Dat zij wil stralen. Zoals vandaag, van de manier waarop wij met elkaar omgaan. Ik voel nieuwe inzichten, die voorbij mijn denken gaan. Gevoelsindrukken, die bepaalde beelden teweegbrengen. Dat is ontwikkeling, waar ik blijvend in wil ingaan. Af en toe heb ik enorme belevingservaringen, die helemaal door alles heengaan. Mijn ziel is ook heel sterk verbonden qua rust en Zijn met die wetenschappelijke doorbraak die gaat komen. Ik denk dat ik dan wel klaar ben. Dat was dan mijn karmische opdracht. Datgene wat ik als ballast meedroeg. We zijn een nieuwe tijd aan het ingaan. Een nieuwe Renaissance, tijd van verlichting. En die heeft heel sterk te maken met het zenuwstelsel. Elektriciteit. Verlichting in het juiste lichaam.

Wanneer ben jij het gelukkigst?

Wanneer ik pure intelligentie voel. Dat is gevoel zonder gedachte.

Heb jij nog doelen of dromen?

Die wetenschappelijke erkenning dus en misschien daarna geestelijk rentenieren. De rust ingaan. In de geest, die zich dan wel openbaart. Ik ben eigenlijk maar een simpele boer. Dat weet ik van mezelf. Ik houd van hard werken, bijvoorbeeld op mijn boerderij. Ook het coachen van grote groepen mensen, daar ga ik wel mee verder. De ontwikkeling is niet meer te stoppen. Het tijdperk van Aquarius; dat betekent dat alles weer gaat stromen in jezelf. • 

Foto's

•