Cranberries

Recidiverende urineweginfecties worden doorgaans bestreden met antibiotica. Tegen de achtergrond van toenemende antibioticaresistentie kan cranberry een veilig alternatief bieden. Geconcentreerde cranberrypreparaten worden goed verdragen en geven geen resistentievorming. Cranberry verhindert dat bacteriën, die vaak blaasontstekingen veroorzaken, E. coli, zich hechten aan het slijmvlies van de urinewegen. Een belangrijk bijkomend voordeel is dat cranberry deze aanhechting ook verhinderen van de E. coli-bacteriën die resistent zijn tegen antibiotica.

Meestal ontstaan de klachten van een blaasontsteking vrij plots. Als ze geleidelijk ontstaan wijst dit eerder op urethritis, een ontsteking van de urinebuis door een besmetting met Chlamydia trachomatis of Neisseria gonorrhoeae, twee seksueel overdraagbare aandoeningen. De mogelijke symptomen van een blaasontsteking zijn ook niet min: pijnlijke urinedrang (dysurie), pijnlijke urinelozing door kramp van de blaas (strangurie), frequenter urineren waarbij telkens een kleine hoeveelheid sterk ruikende urine geproduceerd wordt, onophoudende aandrang om te plassen en drukpijn boven de pubis. Urine bevat vloeistoffen, zouten en afvalproducten en is normaal gesproken steriel. Als bacteriën de blaas binnendringen en zich in de urine vermenigvuldigen is een blaasontsteking het resultaat. Of een blaasontsteking nu een eenmalige of een aaneenschakeling van pijnlijke episodes is, elke keer dat het voorkomt is er de kans en dus ook het gevaar op een verdere urinewegontsteking aanwezig. Daarom dient een blaasontsteking altijd serieus te worden genomen.

Vrouwen in het nadeel

Blaasontstekingen doen zich veel voor bij vrouwen van alle leeftijden, ongeacht leeftijd of levensstijl, van de zeer jonge tot de oudere generatie. Jonge meisjes maken twintig keer meer kans op een blaasinfectie dan jongens, en volwassen vrouwen lopen zelfs 50 keer zoveel risico als mannen. Dat blaasontstekingen een typische vrouwenkwaal zijn, heeft alles te maken met de menselijke anatomie. Bij vrouwen liggen vagina en aars erg dicht bij elkaar, waardoor bacteriën uit de darm makkelijker het vaginale slijmvlies kunnen besmetten en koloniseren. Bovendien is het urinekanaal bij de vrouw, in tegenstelling tot de man, maar enkele centimeters lang, zodat microben de blaas snel bereiken. De belangrijkste veroorzaker van urineweginfecties en blaasontsteking is de Escherichia Coli bacterie. Deze komt voor in onze darmen en kan via de anus de urinebuis en blaas binnendringen.

Seks

Binnen de bevolking zijn er nog een aantal duidelijke risicogroepen. Zo stijgt het risico op blaasinfecties van zodra een vrouw seksueel actief wordt. Men vermoedt dat bacteriën tijdens de geslachtsgemeenschap vanuit de vagina in het urinekanaal terechtkomen en naar de blaas worden geduwd. Alhoewel we merken dat seksuele activiteit van invloed schijnt te zijn om deze infectie te activeren, is het een misverstand dat een blaasontsteking overgebracht wordt door de partner. De kans is aanwezig dat tieners en jonge vrouwen hun eerste blaasontsteking krijgen wanneer zij seksueel actief worden. De reden hiervoor is dat bacteriën rond het vaginale gebied in de urinewegen gebracht kunnen worden. Van daar gaan bacteriën verder en kunnen de blaas infecteren. Bovendien kunnen de tere weefsels in het vaginale gebied ook geïnfecteerd worden. Ga daarom altijd plassen voor het slapengaan en na seksueel contact. Persoonlijke hygiëne na de stoelgang speelt ook een belangrijke rol: proper maken weg van het vaginale gebied is heel belangrijk.

Andere risicogroepen

Verder onderzoek wordt gedaan om te bekijken welke risicogroepen een hoger risico lopen op het krijgen van een urineweginfectie.

Van diabetici is het bijvoorbeeld wel bekend dat zij gevoeliger zijn voor infecties, met meer kans op serieuze complicaties. Vrouwen tijdens en na de overgang zijn in het bijzonder gevoelig voor blaasproblemen. Door de daling van de oestrogeenniveaus worden weefsels in het urinewegstelsel dunner en gevoeliger voor infecties. Dit leidt onder meer tot een verhoogde vatbaarheid van het vaginale slijmvlies voor bacteriële infecties en een verdunning van het slijmvlies in de urinebuis. Het gevolg is dat 20 tot 50% van alle oudere vrouwen wel eens met een blaasinfectie te kampen krijgt. Zwangere vrouwen hebben vaker last van blaasinfecties- soms zelfs zonder noemenswaardige klachten- die bovendien gemakkelijker opstijgen. Omwille van het gevaar voor moeder én kind moet de urine van zwangere vrouwen geregeld gecontroleerd worden. Mannen zijn van nature veel beter beschermd tegen infecties van de urinewegen: de afstand tussen aars en penis is immers vrij groot, de opening in de penis is erg klein en de droge huid er rond is voor bacteriën geen geschikte broeihaard. Bovendien is het mannelijke urinekanaal ook zo'n 5 keer langer als dat van vrouwen, waardoor microben de blaas moeilijk bereiken. Wanneer een volwassen man een blaasinfectie doormaakt, wordt dan ook steeds gezocht naar een onderliggende oorzaak. Een prostaatvergroting bijvoorbeeld kan een volledige lediging van de blaas verhinderen, waardoor urine achterblijft die een broeihaard vormt voor bacteriën. Andersom kan de blaasontsteking leiden tot een prostaatontsteking: als de blaas niet volledig geleegd wordt, stijgt de kans op infecties. Dit is de reden waarom bij oudere mannen, die problemen hebben met het ledigen van de blaas, door een vergrote prostaat, er een verhoogde kans is op een blaasontsteking.

Voorkomen, beter dan genezen

Heel wat blaasinfecties zouden eenvoudig kunnen worden voorkomen.

Allereerst is het belangrijk om voldoende te drinken, minimaal 2 liter per dag. Hierdoor spoel je eventuele bacteriën regelmatig naar buiten. In een blaas die geregeld gevuld en volledig geledigd wordt, krijgen bacteriën immers niet of veel minder kans om zich aan de blaaswand vast te hechten. Zorg er dus voor dat er geen bacteriën achter kunnen blijven door ook de tijd te nemen om goed uit te plassen. Een eenvoudige maar doeltreffende maatregel is zoals eerder aangehaald: ga altijd plassen voor het slapengaan en na seksueel contact. Alle reclame ten spijt zijn vaginale sprays, douches en zelfs gewone zeep niet geschikt voor de intieme hygiëne: ze ontregelen de natuurlijke zuurtegraad van de vagina, waardoor bacteriën makkelijker kunnen uitgroeien. Vraag aan je apotheker zeep voor de intieme hygiëne. Cranberry wordt al jaren in de natuurgeneeskunde gebruikt bij het voorkomen van terugkerende urineweginfecties.

Werkingsmechanisme van Cranberry

Cranberries bevatten stoffen die proanthocyanidinen worden genoemd. Deze stoffen kunnen zich vasthechten aan de blaaswand en aan het slijmvlies van de urinewegen. Zij gaan een competitie (antiadhesie effect) aan met de uropathogene E. coli-bacteriën. Daarbij is de werking dosisafhankelijk .

Cranberries bevatten verschillende klassen polyfenolen (proanthocyanidinen, anthocyaninen, flavonolen), triterpenen, iridoïden, fructose en fenolzuren (o.a. hydroxykaneelzuur). Van de proanthocyanidinen (PAC's) en fructose zijn remmende eigenschappen aangetoond op de aanhechting van uropathogene E. coli-stammen. Urinemonsters van gebruiksters van cranberrysap of gedroogde, hele cranberries vertonen een anti-adherentiewerking (anti-aanhechtende werking) tegen de E. coli bacterie. De overige stoffen hebben antioxidatieve, anti-inflammatoire en chemopreventieve eigenschappen. PAC's (type B) zijn een van de meest voorkomende polyfenolen in onze voeding, maar in cranberries komen PAC's voor in de zeldzamere vorm van het type A. Gestandaardiseerde cranberry-producten zijn gestandaardiseerd op deze type A-proanthocyanidinen, hoewel er mogelijk ook andere stoffen betrokken zijn bij de werkzaamheid tegen blaasontstekingen. Cranberries verhinderen de hechting aan het slijmvlies door een effect op de zogenaamde fimbriae, uitstekels aan het celoppervlak van pathogene E. coli-bacteriën, waarmee ze zich kunnen vasthechten aan urogenitale epitheelcellen.

Oligomere en Polymere PAC's

Hele cranberries bevatten een complexe verscheidenheid aan oligomere en polymere PAC's met één of meerdere verbindingen van het A-type . Cranberry PAC's bestaan voornamelijk uit eenheden van epicatechine. De oligomere PAC's bevatten een klein aantal eenheden en de polymere PAC's een groter aantal eenheden. In het sap komen geen hogere polymeren voor, maar voornamelijk de kleinere oligomeren (1-4 catechine-eenheden). Recent zijn de anti-adherentie eigenschappen van cranberry (tabletten en capsules) nog eens bevestigd in studies met urinemonsters van vrouwen die cranberry of placebo kregen.

Cochrane Studie:

Veel studies wijzen er op dat cranberry het aantal urineweginfecties met ongeveer 50% kan verminderen, niet alleen bij vrouwen maar ook bij kinderen. Daarbij is het bewijs het sterkst bij (seksueel actieve) vrouwen die vaak last hebben van een blaasontsteking. Deze bevindingen komen eveneens naar voren uit een meta-analyse van de hoogaangeschreven Cochrane-groep. In deze meta-analyse werden tien studies betrokken met in totaal 1049 deelnemers, waaronder ook ouderen (mannen en vrouwen) en patiënten met een katheter. Cranberryproducten verminderden ook heel duidelijk het optreden van een urineweginfectie: 35% minder kans op een UWI over een periode van 12 maanden. Het effect bleek het sterkst bij (jongere) vrouwen met recidiverende urineweginfecties. Uit deze review kwam tevens naar voren dat cranberries in de vorm van tabletten of capsules, voor de therapietrouw te verkiezen zijn boven het sap, dat zonder suiker voor de meeste mensen niet haalbaar is. Het langdurige gebruik van het sap (250-750 ml/d) leidde tot veel drop-outs in de gereviewde studies.

Napruti Studie: Cranberry versus Antibiotica

Gebruik van cranberry kan ook het antibioticagebruik met de helft verminderen. Dit kwam naar voren uit een Amerikaanse studie, waarin het antibioticagebruik over een periode van een jaar 50% minder was bij gebruiksters van een cranberryconcentraat ten opzichte van placebo. In deze studie werd gebruik gemaakt van capsules met een gepatenteerd cranberry-concentraat, bestaande uit het geconcentreerde sap en de pulp van de gehele cranberry-bes. Een dergelijk preparaat bevat het volledige scala aan synergistisch werkzame stoffen. Uit een nieuwe studie van 25 juli 2011, gepubliceerd in het gerenommeerde 'Medical Journal Archives of Internal Medicine' 'door NAPRUTI van het Medisch Centrum Amsterdam, is gebleken dat Cranberry niet zo effectief werkt als antibioticum (ongeveer 50 % minder), maar opnieuw blijkt, zoals in vorige studies, dat dagelijks 500 mg cranberry concentraat van de volledige vrucht voldoende is om vrij te blijven van urineweginfecties 22% tegenover 29% in de antibioticagroep. Opmerkelijk is ook dat de urine, na consumptie van cranberrysap, werkzaam is gebleken tegen uropathogene E. coli-bacteriën die resistent zijn tegen antibiotica. In de ogen van de onderzoekers valt de geringe betere werking van het antibioticum weg tegen het voordeel van cranberry, dat geen gevaar geeft voor resistentievorming, beter verdraagbaar is en geen verstoring geeft van de darmflora, zoals antibiotica vaak doen. Verstoring van de darmflora kan aanleiding geven tot darmklachten, waaronder diarree, en in ernstige gevallen tot superinfectie met Clostridium difficile. Na antibiotica-gebruik kan het nog twee maanden of langer duren voordat de darmflora volledig hersteld is. Antibiotica's zoals Trimethoprim, Amoxicillin, Fluoroquinolones (Norfloxacin) hadden slechts een gering voordeel boven het cranberry-concentraat en gaf meer bijwerkingen. Het is het overwegen waard om in plaats van het preventieve gebruik van antibiotica preventief cranberry's te gebruiken ter vermindering van het aantal blaasontstekingen. Het vermijden van resistentiegevaar én verstoring van de darmflora en de betere verdraagbaarheid pleiten voor het gebruik van cranberryconcentraat boven trimethoprim.

Antibiotica bij kinderen met recidiverende UWI's

Urineweginfecties komen regelmatig voor bij kinderen. Kinderen die een urineweginfectie hebben gehad, krijgen vaak profylactisch een jaar lang een laag gedoseerd antibioticum om het risico op nierschade te verminderen bij een terugkerende infectie. Een recent gepubliceerde meta-analyse van 11 studies met 2.046 kinderen tot en met 18 jaar heeft niet kunnen bewijzen dat profylactisch, lange-termijn gebruik van antibiotica effectief is om het aantal terugkerende urineweginfecties te verminderen. Andere studies, waaronder een Cochrane-review bekeken het effect van complementaire therapieën. Deze studies laten in het algemeen gunstige resultaten zien van cranberries en enkele andere complementaire interventies (probiotica, vitamine A, nasturtium, rettich). Voor de lange-termijn profylaxe van urineweginfecties worden lage doses van nitrofurantoïne, trimethoprim of trimethoprim met sulfamethoxazol (co-trimoxazol) gebruikt, meestal een jaar lang. Deze antibiotica zijn foliumzuurantagonisten, d.w.z. werken de functie van foliumzuur tegen. Bij een gebruiksduur van meer dan 4 maanden kan bij een aantal kinderen de functionele foliumzuurstatus in gevaar komen. Dit kan een negatieve invloed hebben op de groei en cognitieve ontwikkeling van het kind.

Cranberry en prostaat

Cranberry is in een Tsjechische studie onderzocht bij 42 mannen met lage urinewegsymptomen (LUTS), goedaardige vergroting van de prostaat (BPH) en/of verhoogde PSA-waarden, of niet-bacteriële prostatitis (categorie IV). De gemiddelde leeftijd was 63 jaar. Het gedroogde cranberrypoeder (1500 mg/d) dat hier werd gebruikt liet een verbetering van de gezondheid van de prostaat zien en van mictieproblemen. Na de studieduur van zes maanden hadden de mannen in de cranberrygroep duidelijk verbeterde scores op de 'International Prostate Symptom' scorelijst en waren de PSA-waarden gedaald. De mictieparameters verbeterden, zoals snelheid van uitplassen, het uitgeplaste volume en de hoeveelheid achtergebleven urine in de blaas. In de placebogroep was geen enkele verbetering opgetreden. Cranberry´s hebben ontstekingsremmende eigenschappen en kunnen de groei van prostaatkankercellen afremmen. Cranberry remt de ontstekingsmediatoren cyclo-oxygenase-2 (COX-2) en NFκB.

Cranberry bij dwarslaesie

Patiënten met een dwarslaesie hebben vaak last van een blaasontsteking. Verschillende klinische studies zijn uitgevoerd naar het effect van cranberries bij deze risicogroep, waarvan één studie een positief effect laat zien. In een Amerikaans onderzoek onder mannen met een neurogene blaas, zieke blaas door een aandoening van het zenuwstelsel, ten gevolge van een dwarslaesie, gaf een cranberrysupplement een aanzienlijke vermindering van het aantal gevallen van blaasontsteking. Zowel het totale aantal urineweginfecties (UWI's) als het aantal mannen die een UWI kregen daalde met 60% door gebruik van het cranberrysupplement.

Het onderzoek werd uitgevoerd bij 47 veteranen met een dwarslaesie en neurogene blaas. De deelnemers kregen in een cross-over opzet eerst 6 maanden lang het cranberrysupplement of een placebo, gevolgd door 6 maanden het omgekeerde. Tijdens de cranberry-periode kregen 6 mannen (13%) in totaal 7 UWI's, terwijl in de placeboperiode 16 mannen (34%) 21 UWI's kregen. Het hoogste risico lag bij mannen met een inwendige catheter. Het effect van het cranberrysupplement werd beïnvloed door de nierfunctie. Bij patiënten met een redelijke nierfunctie, met een glomerulaire filtratiesnelheid van meer dan 75 ml/min. (normaal 120 ml/min.), was het aantal UWI's vrijwel nihil.

OVERIGE TOEPASSINGEN

Maaginfectie met Helicobacter pylori

Infectie met H. pylori komt veel voor en is vaak een oorzaak van maagzweren en kan op den duur leiden tot maagkanker. Een veel toegepaste therapie is de tripletherapie, bestaande uit twee antibiotica en een maagzuurremmer (amoxicilline + clarithromycine + omeprazol). Resultaten van een Israëlisch onderzoek onder 177 patiënten met een H. pylori-infectie, laten zien dat toevoeging van cranberrysap het effect van de tripletherapie kan verbeteren. Het gebruik van cranberrysap gedurende de standaardtherapie met amoxicilline + clarithromycine + omeprazol (1 week) en twee weken daarna, verhoogde de eradicatie van de maagbacterie met 10%. Opmerkelijk is dat deze resultaten werden bereikt bij de vrouwelijke patiënten en niet werden waargenomen bij de mannen.

Het is belangrijk om na eradicatie van de maagbacterie de inname van cranberry voort te zetten om recidieven te voorkomen. Verschillende in vitro- en klinische studies laten zien dat cranberries kolonisatie door H. pylori van de maag kunnen verminderen door de hechting aan het maagslijmvlies te verhinderen, ook bij kinderen. Cranberry verhindert een specifiek molecuul aan het celoppervlak van de bacterie (sialine-specifieke adhesine) waarmee het zich vasthecht aan slijmvliescellen van de gastheer. Bovendien heeft cranberry een antibacteriële werking tegen H. pylori.

Antibiotische werking

In vitro-studies hebben laten zien dat cranberries niet alleen de hechting van pathogene bacteriën aan slijmvliezen tegengaan, maar ook een antimicrobiële werking hebben tegen verschillende bacteriën, waaronder E. coli, H. pylori, Salmonella ssp, Staphylococcus aureus, en Campylobacter, en daarnaast tegen Candida albicans. Bestanddelen van cranberry kunnen ook plaquevorming aan het gebit voorkomen. Deze bestanddelen verhinderen biofilmformatie van cariës-veroorzakende bacteriën (Streptococcus mutans). Het extract van de gehele bes vertoont daarbij een sterkere, remmende activiteit dan de afzonderlijke fracties van werkzame stoffen (flavonolen, proanthocyanidinen, anthocyaninen).

Een studie bij 31 gezonde proefpersonen (waaronder 4 mannen) bekeek het effect tegen Candida albicans van urinemonsters, na inname van een cranberryproduct. Bij 55% van de deelnemers werd een activiteit tegen C. albicans aangetoond.

Hart en bloedvaten

Cranberries worden al geruime tijd in verband gebracht met gunstige effecten op de bloedvaten en daarmee met een preventieve invloed op hart- en vaatziekten. Dit wordt toegeschreven aan het hoge flavonoïden-gehalte van cranberries met sterke antioxidant- en ontstekingsremmende eigenschappen. Zo laat een pilotstudie bij mannen zien dat het gebruik van cranberries (sap) het gehalte van geoxideerd LDL-cholesterol vermindert en de antioxidantcapaciteit van het bloed verhoogt [32]. Geoxideerd LDL-cholesterol zet in de vaatwand processen in gang die leiden tot atherosclerose.

Een in vitro-studie met extracten van cranberrysap laat een gunstig effect op de vaatwand zien, dat onafhankelijk is van de antioxidatieve eigenschappen van cranberrysap. In dit experiment werd aangetoond dat proanthocyanidine-rijke extracten van cranberrysap vaatvernauwing tegengaan. Onder invloed van de PAC-rijke cranberry-extracten nam de aanmaak van een specifieke vaatwandfactor toe, de Kruppel-like factor 2. Deze vaatwandfactor heeft een brede anti-atherosclerotische werking, waaronder de onderdrukking van het vaatvernauwende eiwit endothelin-1. Verder gaven deze PAC-rijke extracten een bepaalde gunstige morfologische verandering in de vaatwandcellen (endotheelcellen). Meer onderzoek moet eerst nog uitwijzen of het interessante effect op Kruppel-like factor 2 van betekenis is bij de orale inname van cranberryextract.

Canadese onderzoekers hebben nu ook aanwijzingen gevonden dat cranberries een stabiliserende invloed zouden hebben op atherosclerotische plaques. Het openbarsten (ruptuur) van een atherosclerotische plaque kan door het veroorzaken van een trombose tot een hartinfarct leiden. De onderzoekers bekeken het effect van cranberrysap op de plasmaconcentratie van matrix-metalloproteïnase-9 (MMP-9), bij 30 mannen met overgewicht. MMP-9 is een enzym dat eiwitten van het bindweefsel (extracellulaire matrix) van de vaatwand afbreekt. Dit enzym is betrokken bij het ontstaan van hoge bloeddruk en maakt plaques gevoeliger voor het openbarsten, onder invloed van hoge bloeddruk.

De proefpersonen (gemiddeld 51 jaar) kregen per vier weken oplopende doseringen calorie-arm cranberrysap (125-500 ml) over een totale periode van 12 weken. Na 12 weken waren de MMP-9-spiegels met 36% afgenomen. De afname van MMP-9 bleek gecorreleerd te zijn aan verlaging van de plasmaconcentraties van nitrieten en nitraten, bronnen van zeer schadelijke stikstofradicalen. Bovendien ging de afname van de MMP-9-spiegels gepaard met verlaging van de bloeddruk. De onderzoekers schrijven de gevonden effecten van het cranberrysap toe aan de polyfenolen. In een Amerikaanse pilotstudie resulteerde het gebruik van cranberrysap in vermindering van de stijfheid van de aortawand bij patiënten met coronaire hartzieken. Vermindering van de vaatstijfheid verbetert de bloedcirculatie en vermindert het risico op een hartinfarct.

Antikankerwerking

Cranberries hebben in vitro een kankerremmende werking laten zien tegen verschillende vormen van kanker [30,36], waarbij een synergistische werking van anthocyaninen, flavonolen, proanthocyanidinen en triterpenen is betrokken. Deze werkzame stoffen uit cranberry hebben anti-angiogene en antiproliferatieve effecten en verhinderen metastasen door verhindering van de activiteit van metalloproteïnasen (MMP's) en door remming van de ontstekingscascade (via remming van de cyclo-oxygenase-activiteit), die leidt tot processen die metastase bevorderen.

Synergie van de hele cranberrybes

Recente studies laten zien dat van de hele cranberrybes (schil, vruchtvlees, zaad, sap) een sterkere antibacteriële activiteit, cardiovasculaire bescherming, ontstekings- en kankerremmende werking te verwachten is dan van het sap of van (sap)extracten. Voor een brede effectiviteit is het beter om gebruik te maken van preparaten van de hele cranberrybes, omdat alleen op die manier de synergetische werking van alle verschillende fytonutriënten in de bes benut kan worden. De fenolzuren, anthocyaninen, proanthocyanidinen, flavonolen, flavan-3-olen en triterpenen, die in de hele bes aanwezig zijn werken op synergistische wijze samen bij de gezondheidsbevorderende effecten van de cranberry.

NIEUWE VERWERKINGSMETHODE

In tegenstelling tot veel cranberrysupplementen, die van sapextracten gemaakt zijn, is er nu ook een supplement dat alle werkzame bestanddelen in geconcentreerde vorm van de volledige vrucht, sap, zaden en schillen bevat. Tevens is er een uniek natuurlijk afgiftesysteem (BioShield) dat ervoor zorgt dat, gedurende de hele dag verspreid, gedeelten van het supplement werkzaam zijn en ook niet aangetast wordt door de maag.

De antihechtende werking van het cranberrysupplement, met zijn zogenaamd gereguleerde afgiftesysteem, zorgt ervoor dat de E.coli bacterie voortdurend bestookt wordt. Dit in tegenstelling tot andere cranberryextracten die slechts een kleine hoeveelheid van de cranberrybestanddelen bevatten, zodat de E.coli weer snel de overhand kan krijgen.

Het BioShield afgiftesysteem houdt de E.coli bacterie op afstand en voorkomt dat de bacterie zich gaat hechten aan de blaaswand en de bacterie kan worden afgevoerd via de urinewegen. De nieuwe verbeterde cranberrycapsule, in tegenstelling tot gewone cranberryextracten met een aanbevolen hoeveelheid van twee tot acht capsules per dag, is klinisch getest op effectiviteit met een dosering van slechts één 500 mg. capsule per dag. De concentratie van één zo'n capsule is ongeveer gelijk aan 15 glazen verse ongezoete veenbessensap!

Conclusie: Cranaxil cranberrycapsules kunnen op een eenvoudige en relatief goedkope wijze ingezet worden in de preventie van blaasontstekingen. Voor zwangere vrouwen is een natuurlijk voedingssupplement een belangrijk alternatief voor een ongemakkelijke periode met een blaasontsteking. Nu kunnen we, simpelweg door één capsule per dag in te nemen, zorgen voor een gezonde blaas. De bacterie Escherichia coli is in 70 tot 90% van de gevallen oorzaak van ongecontroleerde urineweginfecties (UWI). Onder een ongecompliceerde urineweginfectie wordt verstaan een blaasontsteking bij een verder gezonde, niet-zwangere, volwassen vrouw. Gecompliceerde urineweginfecties zijn onder meer urineweginfecties bij mannen, zwangere vrouwen, kinderen onder de 12 jaar en patiënten met een verblijfskatheter.